De Napolitaanse romans

Geniale Vriendin Napels boek serie Elena Ferrante

De boekenreeks van Elena Ferrante met het levensverhaal van de twee Napolitaanse vriendinnen Elena en Lila  hebben al veel mensen geraakt. Eerlijk gezegd, in eerste instantie vooral buiten Napels en dan vooral in Amerika en Noord-Europa. Pas sinds de serie van het boek De Geniale Vriendin hier pasgeleden is uitgezonden op tv, is het bij de meeste trotse Napolitanen wel bekend.

De Geniale Vriendin

De vier boeken beschrijven dit deel van Italië dat zo anders en rauw is. Het eerste boek, de geniale vriendin, geeft een krachtig beeld van het Napels na de tweede wereldoorlog (jaren 50) gezien door de ogen van de meisjes in de leeftijd van 6 tot 16 jaar. Elk boek beschrijft een fase in hun leven en hun vriendschap met de actuele  ontwikkelingen van die tijd daarin meenemend. Het viel mij op dat mensen, die zelf opgegroeid zijn tijdens of vlak na de tweede wereld oorlog moeite hebben de serie te kijken op tv. 

Deel 1

 De fascinerende en soms keiharde verhaallijnen raakten mij persoonlijk in het bijzonder, omdat bepaalde gebeurtenissen, gedrag, en mechanismen die ik hier tegen kom een plaatsje kregen. Het lukte mij ineens om bepaalde manieren of gewoon dingen die ik hier in mijn dagelijks leven tegenkom te begrijpen of herkennen en hebben mij daarom geholpen in mijn integratie en acceptiatieproces.  De herkenning zat in de eerste plaats in wat ik in mijn schoonfamilie meekrijg. Verhalen over vroeger van mijn schoonmoeder en schoonzussen. De manier van kijken naar of omgaan met de dingen. Maar ten tweede ook door de plekken in Napels die beschreven worden en die ik ondertussen door en door ken. Wil jij met mij op zoek naar die plekjes, dan kan dat tijdens een wandeltocht door Napels op zoek naar Elena Ferrante’s Geniale vriendin.

TV serie

Nu de televisieserie over het eerste boek; L’Amica Geniale, hier in Italië al is uitgezonden kan ik niet wachten tot hij ook in Nederland en Belgie helemaal te zien zal zijn en de reacties te horen. Elke dinsdagavond zat ik afgelopen November vol verwachting voor de Italiaanse televisie klaar. Samen met bijna heel Napels en omgeving. De kijkcijfers waren dan ook hoog! Italiaanse ondertitels aan (ik begrijp het Napolitaans redelijk, maar ondertitels zijn toch wel erg handig..) en genieten maar!

Gelukkig valt de serie niet tegen, het komt erg overeen met het boek, de sfeer is zoals het hoort te zijn, het is soms wat langzaam, maar dat klopt ook bij de tijd waarin het zich afspeelt. Natuurlijk hebben we hier in Napels en omgeving al het een en ander meegekregen van het opnemen van de serie. Zo stond  Piazza del Plebiscito vorig jaar ineens vol met allemaal old timers voor de opnames voor de serie.

Ludovica Nasti

Wat de serie voor mij extra bijzonder  maakt is dat in de eerste twee afleveringen van de serie, één van de twee hoofdrolspeelsters, Lila, een meisje is die bij mij in de klas heeft gezeten. Ik gaf Engelse les op haar school en ben twee jaar lang dagelijks haar ‘Miss Iris’ geweest. Ludovica Nasti was in die tijd een klein meisje van 6 en 7 jaar. Om haar in de televisieserie van een van mijn favoriete boeken van de afgelopen tijd te zien spelen, ontroerd mij en maakt mij supertrots op haar. Helemaal omdat ze heel erg ziek is geweest en ik haar vooral ken als een stil meisje die vaak tijdens de Engelse les weg droomde of zelfs in slaap viel door alle medicijnen en behandelingen die ze onderging. 

%d bloggers liken dit: