” Wie heeft er op grond geplast? ” op Piazza del Plebsicito.

Piazza del Plebiscito is het grootste plein van Napels en één van de grootste pleinen in Italië. Er worden dan ook vaak manifestaties en concerten gehouden. Piazza del Plebiscito betekent plein van het volk, plein voor het plebs. Tegenwoordig is het plein een belangrijke trekpleister voor de bezoekers van Napels. Tegelijkertijd is het ook een geliefde plek van de Napolitaan zelf en met name van de jongeren om een beetje samen te hangen of zelfs een potje voetbal te spelen. Aan hetzelfde plein liggen de Koninklijke pauselijke basiliek van San Francesco di Paola. Je vindt er de twee grote ruiterstandbeelden van Karel van Bourbon en zijn zoon Ferdinand I. Beiden belangrijk geweest voor de huidige aanblik van dit deel van Napels. Links en rechts van het plein liggen de monumentale panden het Paleis van de prefectuur en Palazzo Salerno. Maar het belangrijkste gebouw van het plein is naast de basiliek natuurlijk het Koninklijk Paleis van Napels.

Palazzo Reale

De bouw in 1600 van het Palazzo Reale, het koninklijk paleis, heeft uiteindelijk gezorgd voor het ontstaan van Piazza del Plebiscito in de huidige vorm. De architect Domenico Fontana besloot om het koninklijk paleis een verbinding te laten zijn tussen het nauwe, donkere centrum en het open deel van de stad en de haven gelegen aan zee. De bedoeling was dat het paleis het onderkomen zou worden voor de koning uit Spanje als die ooit op bezoek zou komen in Napels, wat uiteindelijk nooit gebeurd is. Twee eeuwen lang, in de zestiende en zeventiende eeuw, regeerden Spaanse onderkoningen de stad Napels .

Koninklijk Paleis in Napels op Piazza del Pebliscito
Koninklijk Paleis in Napels op Piazza del Pebliscito

Luigi Vanvitelli

In 1734 wordt Napels door Carlo di Borbone bezet. Hij maakt van het paleis zijn vaste onderkomen wat ook weer voor renovaties en veranderingen zorgt. Architect Luigi Vanvitelli (oftewel Lodewijk van Wittel, zoon van de Nederlandse kunstenaar Casper van Wittel) ontwerpt de renovatie van de voorgevel van het paleis. Hij sluit de open galerijen en plaatst 8 nissen ter versteviging.

De 8 heersers van Napels

In 1888 werden in de lege nissen beelden geplaatst van de belangrijkste heersers van Napels. Ruggero il Normanno, Federico II, Carlo d’Angiò, Alfonso d’Aragona, Carlo V, Carlo III, Gioacchino Murat, Vittorio Emanuele II. Het beeld van Vittorio Emanuele II is het grootst van allemaal, maar ook het meest bekritiseerd. Deze koning is nooit koning geweest van Napels, maar van Italië, waar Napels sinds 1861 bij hoort.

“Wie heeft er op de grond geplast?”

En juist over deze beelden bestaat er een volksverhaal of volksgrapje. Zo heeft elk beeld een andere houding. Deze houding werd bepaald door de vorm van het marmer waar het beeld uit werd gehouwen.

De vier rechter beelden vertellen volgens de Napolitanen een verhaal. Het verhaal, of eigenlijk grapje is als stripverhaal te volgen als je er vanaf een afstandje naar kijkt:

Karel V van Habsburg (Carlo V) wijst streng naar een plas water op de grond. Hij vraagt: “Wie heeft er op de grond geplast?”- Carlo III antwoordt: “Ik ben het niet geweest”, terwijl Gioacchino Murat antwoordt: “Ik was het, en wat dan nog?  Op dit punt grijpt Vittorio Emanuele II in, die drastisch zijn zwaard trekt en uitroept: “Dan snij ik hem eraf!”

Een verhaal bedacht door het volk. Een volk dat altijd met veel humor, verhalen, maar ook met spot en ironie de overheersers en overheersingen gelaten ondergaan. De Napolitaan zal altijd met een zeker respect, maar met eenzelfde hoeveelheid ironie tegen de zelfs meest hoog geplaatste persoon aankijken….Omdat uiteindelijke iedereen gewoon een mens is..toch?!

"Wie heeft er op de grond geplast?" Palazzo Reale, Napoli Piazza del Plebiscito

2 Reacties

  1. Li es Peels

    Een heel leuk en informatief verhaal

    Antwoord
  2. Robert

    Dank je wel Iris, je laat de positive Napoli kennen.

    Antwoord

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest